عینک آرایه ریزساختار زین شکل بر اساس اصل کنتراست

Dec 20, 2024پیام بگذارید

جیالینگ هوa,b، chunmei zeng*a,b، هاومو یوc aدانشکده علوم و مهندسی نوری ، دانشگاه سوچو ، سوژو 215006 ، چین ؛bآزمایشگاه کلیدی فن آوری های پیشرفته تولید نوری استان جیانگسو و آزمایشگاه کلیدی فناوری های نوری مدرن وزارت آموزش و پرورش چین ، دانشگاه سوچو ، سوژو 215006 ، چین ؛

cشرکت نوری Suzhou Mason ، Ltd. ، Suzhou 215007 ، China * نویسنده مسئول: Chunmei {1}} zeng@suda.edu.cn

 

چکیده

 

به منظور قضاوت شهودی تر در مورد رابطه بین پیشگیری از پیشگیری و کنترل میوپیا از عینک قاب پیشگیری و کنترل نزدیک بینی و پارامترهای ریزساختار عینک ، این مقاله یک عینک آرایه ریزساختار سطح زین را بر اساس اصل کنتراست طراحی می کند ، و از رابطه بین مقدار MTF و پارامترهای میکرواستراکتور استفاده می کند تا مدل کمی ایجاد کند. نتایج طراحی نشان می دهد که در محدوده سیگنال تصویربرداری قابل قبول از چشم انسان ، لنزهای آرایه ریزساختار سطح زین می توانند باعث شوند که نور از طریق ریزساختار قادر به همگرایی و تصویر نباشد ، که باعث کاهش کنتراست تصویربرداری شبکیه می شود. هنگامی که یک فرکانس مکانی خاص در محدوده {{0}}} ~ 43lp/mm انتخاب می شود ، حداکثر ارتفاع بردار میکرولن ها در محدوده 0 μ 0 μ 0 و حداکثر ارتفاع بردار از میکرولن ها و مقدار MTF تحت حداکثر حداکثر خارج از محور بازدیدهای خارج از محوریت مشاهده منفی غیر خطی است. بنابراین ، فرمول تجربی حداکثر ارتفاع بردار و مقدار MTF میکرولن لنزهای عینک ایجاد شده است و تجزیه و تحلیل کمی از پارامترهای ریزساختار و سیگنال کنتراست لنزهای دیدنی تکمیل می شود. این کار به طراح لنز کمک می کند تا کنترل کنتراست پیشگیری از نزدیک بینی را کنترل کند و از طریق پارامترهای ریزساختار با دقت بیشتری کنترل کند. در عین حال ، از طریق تجزیه و تحلیل ، مشخص می شود که در صورت از دست دادن نور نسبتاً کوچک ، در مقایسه با ریزساختار کروی ، ریزساختار سطح زین تأثیر بهتری در کاهش کنتراست دارد ، که برای کاهش کیفیت بصری و کندتر شدن پیشرفت نزدیک بینی مفید است.

 

کلمات کلیدی: عینک قاب ، پیشگیری و کنترل نزدیک بینی ، آرایه ریزساختار ، نسبت کنتراست

 

1. مقدمه

 

براساس گزارش World Vision که توسط سازمان بهداشت جهانی منتشر شده است ، نزدیک به 2.6 میلیارد نفر از 7 میلیارد نفر از مردم جهان تا سال 2020 نزدیک بینی خود را به عنوان یک بیماری چشم عملکردی توسعه داده اند [1]. تخمین زده می شود که تا سال 2050 ، حدود 5 میلیارد نفر در سراسر جهان باعث توسعه نزدیک بینی می شوند [2]-[3]. در حال حاضر ، عمدتاً اقدامات پیشگیری و کنترل نزدیک بینی مانند فعالیت در فضای باز ، درمان دارویی و مداخله نوری وجود دارد [4]. در مقایسه با دشواری فعالیت های در فضای باز ، خطر درمان دارویی و قیمت گران قیمت لنزهای تماس قرنیه ، پوشیدن عینک های قاب پیشگیری و کنترل از نزدیک بینی به عنوان یک مداخله نوری که می تواند نزدیک بینی را اصلاح کند و مهار توسعه نزدیک بینی در همان زمان دارای ویژگی های ایمنی ، راحتی ، راحتی و اقتصاد باشد. بنابراین ، برای بیماران نزدیک بینی در این مرحله ، پوشیدن عینک های پیشگیری از پیشگیری و کنترل نزدیک بینی توسط اکثر بیماران و خانواده های آنها راحت تر پذیرفته می شود. در حال حاضر ، لنزهای ساختار یافته میکرو که برای تأخیر در تعمیق نزدیک شدن نزدیک بینی در نوجوانان مورد استفاده قرار می گیرند ، می توانند بر اساس اصل defocus یا لنزهای مبتنی بر اصل تغییر شکل های مرتبه بالاتر به لنزها منتقل شوند. لنزها بر اساس اصل انحراف میوپیک به تدریج با افزایش زمان پوشیدن ، اثر تنظیم را تضعیف می کنند. لنزهای مبتنی بر اصل ناهنجاری های مرتبه بالاتر در ارزیابی تأثیر پیشگیری و کنترل نزدیک بینی ، غیرمستقیم خاصی دارند. اندازه گیری مستقیم رابطه بین شاخص های ناهنجاری های مرتبه بالاتر و پارامترهای ریزساختار لنز با انباشت داده های فعلی دشوار است. با این حال ، شیشه های پیشگیری و کنترل از نزدیک بینی کمی وجود دارد که بر اساس اصل کنتراست طراحی شده اند. بنابراین ، استفاده از طرح های مختلف برای کاهش کامل تر سیگنال کنتراست برای مداخله در توسعه نزدیک بینی لازم است. در عین حال ، پیشگیری و کنترل پیشگیری از نزدیک بینی عینک به منظور به دست آوردن تطبیق سیگنال کنترل نزدیک بینی با بیماران نزدیک بینی با دقت و سریعتر اندازه گیری می شود.

 

2. اصل کنتراست

 

در طی فرآیند مشاهده اشیاء ، چشم همیشه سعی می کند تا بر روی شبکیه تمرکز کند تا حداکثر تضاد را بدست آورد. با این حال ، کانون نور حادثه در اطراف شبکیه چشم طبیعی یا چشم نزدیک بینی که عینک میوپیای معمولی را پوشیده است ، پشت شبکیه است. بنابراین ، برای به دست آوردن حداکثر کنتراست ، چشم باعث می شود شبکیه سعی کند به نقطه کانونی نور حادثه نزدیک شود و در نتیجه افزایش طول محوری ایجاد شود که منجر به پیشرفت تدریجی نزدیک بینی یا تعمیق نزدیک بینی می شود. آزمایشات مربوط به توسعه نزدیک بینی نشان داده است که وقوع و توسعه نزدیک بینی توسط سیگنال های تاری شبکیه انجام می شود [5]-[9]. سیگنال کنتراست در سلولهای دو قطبی کودکان سیگنال رشد چشم است و کاهش سیگنال کنتراست باعث کاهش سرعت رشد چشم می شود [10]. در حال حاضر ، لنزهای مبتنی بر اصل کنتراست موجود در بازار ، عمدتاً استفاده از ریزساختارهای غیر شفاف را برای جلوگیری از عبور برخی از نور در نظر می گیرند ، به طوری که باعث کاهش کنتراست در اطراف لنزها می شود. این نوع روش برای ارزیابی کمی رابطه بین پیشگیری از نزدیک بینی و تأثیر کنترل لنزها و پارامترهای ریزساختار نسبتاً دشوار است. اگر ریزساختار با انحنای مثبت و منفی متناوب به لنزهای دیدنی اضافه شود ، تغییرات نامنظم تر مانند همگرایی یا فشار نور از طریق ریزساختار رخ می دهد ، و تصویربرداری را نمی توان در محدوده سیگنال تصویربرداری قابل قبول از چشم انسان همگرا کرد ، به منظور کاهش کنتراست عوارض کانکتور حداکثر ، بنابراین دیگر به ترتیب حداکثر می شود و به ترتیب حداکثر می شود ، بنابراین دیگر چشم انداز رشد می کند ، بنابراین باعث می شود که حداکثر تصویرگری را به دست آورد ، بنابراین دیگر باعث رشد حداکثر می شود ، بنابراین چشم انداز به حداکثر می رسد ، به این ترتیب می توان به حداکثر رسیدگی به حداکثر می رسد. نزدیک بینی نیز می تواند حاصل شود. بنابراین ، این مقاله یک لنز آرایه ریزساختار سطح زین را بر اساس اصل کنتراست طراحی می کند. از میکرولن ها برای پراکندگی نور حادثه استفاده می شود ، به طوری که برای کاهش تحریک نور حادثه در حاشیه شبکیه ، کاهش کنتراست شبکیه و دستیابی به اثر مهار رشد محور چشم.

 

3. طراحی لنز عینک

 

3.1 طرح ریزساختار و تعیین پارامترهای طراحی

به منظور اطمینان از پایداری کیفیت بصری پویا و اطمینان از اینکه با تغییر موقعیت لنزهای دیدنی ، تعداد میکرولنس ها به میزان زیادی تغییر نخواهد کرد ، این مقاله با انتخاب نزدیک به میکرواگونیکس با استفاده از میکروسون ها به طور منظم ، و سپس آشکار آمیخته میکرواگون ، و سپس آرایه ای از میکرواگون ، و سپس آرایه ای از میکرواگون را انتخاب می کند. مرتب شده [11]. آرایه ریزساختار در خارج از ناحیه خالی مرکزی سطح جلوی لنز مادر توزیع می شود و قطر ناحیه خالی مرکزی 6mm. قطر شعاعی میکرولن ها به 1 میلی متر انتخاب می شود. به منظور تسهیل بحث در مورد ایجاد یک سیستم مختصات مستطیل شکل ، مرکز نوری سطح جلوی لنز مادر به عنوان منشأ گرفته می شود. دو جهت در جهت شعاعی لنزهای مادر ، محور X و محور y از سیستم مختصات سه بعدی است و محور z از سیستم مختصات سه بعدی در جهت محور نوری است. ناحیه کنترل با قطر حدود 25 میلی متر به سطح جلوی لنز مادر اضافه می شود. نمای جلوی به دست آمده از لنزهای دیدنی در شکل نشان داده شده است. 1 ، و یک شبکه شش ضلعی منظم از منطقه کنترل در شکل نشان داده شده است. 1. به منظور ایجاد حداکثر دیدگاه خارج از محور کاملاً یک شبکه شش ضلعی معمولی را بپوشانید و قطر شاگرد منتخب چشم انسان را در محدوده 2 ~ 3 میلی متر با شرایط روشنایی نسبتاً خوب قرار دهید ، قطر مردمک مدل میوپی به عنوان 2.8 میلی متر انتخاب می شود و میدان کامل نمای 33 ⁰ است. سه قسمت از نمای به ترتیب روی 0 ، 8 ⁰ و 16.5 ⁰ تنظیم شده است و طول موج مورد استفاده در سیستم لنز چشم 550 نانومتر است.

 

info-462-288

شکل 1 نمای جلوی لنزهای عینک.

 

3.2 محاسبه پارامترهای لنز مادر و ساخت چشم های مدل نزدیک بینی

با توجه به نیازهای فناوری پردازش ، قطر لنز D به 60 میلی متر تنظیم شده است ، ضخامت مرکز لنز 1.3 میلی متر است و شکل یک لنز کروی منیسک است که بعداً به آن لنز مادر گفته می شود. ضریب شکست لنزهای رزین انتخاب شده 1.56 و شماره ABBE 32 است. طبق درجه میوپیا {6}} D ، قدرت کانونی سطح جلوی لنزهای مادر 2D تنظیم شده است و قدرت کانونی سطح پشتی {8}}} d است. بنابراین ، شعاع انحنای سطوح جلو و عقب لنز مادر را می توان محاسبه کرد.

 

از چشم مدل استاندارد LIOU به عنوان ساختار اولیه چشم مدل میوپی استفاده شد. لنزهای مادر مربوط به تصحیح آماتروپیا میوپیک در مقابل مدل استاندارد LIOU درج شد. فاصله از قله سطح خلفی لنز تا قله سطح قدامی قرنیه 12 میلی متر بود. قطر مردمک ، طول موج و میدان دید سیستم با توجه به پارامترهای سیستم تعیین شده تنظیم شده است. از ضخامت زجاجیه چشم مدل استاندارد LIOU به عنوان متغیر برای بهینه سازی چشم مدل متناسب با فرم میوپیک استفاده شد.

 

3.3 مدل سازی لنزهای عینک

به منظور محاسبه پارامترهای ساختار نوری از سطح زین ، ارتفاع بردار راس از پارابولا با دهانه رو به پایین روی 1μm تنظیم می شود (ارتفاع بردار راس پارابولا به طور اختصاصی به عنوان فاصله بین آن ، 10 خط تقاطع خط عادی و سطح جلوی آن 6 ، 6 لنزهای مادرانه ، و حداکثر ارتفاع پرارابولا تعریف می شود. حداکثر ارتفاع بردار پارابولا به عنوان حداکثر فاصله بین تمام نقاط روی پارابولا و نقطه تقاطع خط طبیعی راس و سطح جلوی لنز مادر تعریف می شود) و سپس شعاع خمیده دو پارابول با ترکیب شعاع حرکات سطح جلوی لنزهای مادری و قطر شعاعی میکرولها محاسبه می شود. پارامترهای ساختار نوری میکرولن های زین در جدول 1 نشان داده شده است. موقعیت هر میکرولن ها را می توان با توجه به پارامترهای ساختار نوری و چیدمان آرایه ریزساختار محاسبه کرد ، و همچنین شرایط خاصی که راس طبیعی میکرولن ها به مرکز منحنی سطح جلوی لنزهای مادر اشاره می کنند. میکرولن ها برای تکمیل مدل سازی لنز به سطح جلوی لنزهای مادر در Zemax اضافه می شوند.

 

جدول 1. حداکثر ارتفاع بردار پارامترهای ساختاری نوری 2μm از میکرولنس های سطح زین است

info-953-187

 

3.4 شبیه سازی تصویربرداری

داده های چشم مدل میوپیک به حالت توالی Zemax اضافه می شود و مؤلفه غیر توالی در جلوی چشم مدل قرار می گیرد. لنزهای آرایه ریزساختار طراحی شده در مؤلفه غیر توالی برای شبیه سازی نوری سیستم لنز چشم قرار می گیرد. نمودار نقطه ای از شبکیه انسان و دامنه Defocus 1000μm جلو و عقب آن در شکل 2 نشان داده شده است. از آنجا که فقط تمام نور حداکثر میدان دید خارج از محور از طریق میکرولن ها در سه قسمت از نمای عینک های آرایه میکرولن عبور می کند ، داده های شعاع نقطه پراکنده با پنج ارتفاع حداکثر بردار فوق در حداکثر دیدگاه استخراج می شود و در جدول 2 خلاصه می شود. مرتب شده ، همانطور که در شکل 3 نشان داده شده است.

 

جدول 2. شعاع نقطه ای پراکنده عینک ریزساختار سطح زین در حداکثر میدان دید خارج از محور.

 

info-858-211

info-956-924

 

e. H=10μm

شکل 2. نمودار ستون تمرکز سیستم چشم لنز مربوط به ریزساختار سطح زین.

 

 

info-622-360

 

شکل 3. میانگین مقادیر MTF از دو جهت.

 

4. بحث کنید

 

از شکل 2 می توان مشاهده کرد که نور از طریق آرایه میکرولن یک نقطه پراکندگی مبهم را در محدوده سیگنال تصویربرداری قابل قبول از چشم انسان تشکیل می دهد و نمی تواند در محدوده defocus 1000mm قبل و بعد از شبکیه همگرا شود ، به طوری که نور از طریق ریزساختار باعث تحریک تنظیم چشم انسان یا عملکرد سازگار نمی شود و عملکرد تطبیق را در شکل سیگنال DefaSust Defast ایجاد می کند. در عین حال ، همچنین می توان از طریق شکل 3 مشاهده کرد که منحنی MTF از حداکثر میدان دید خارج از محور به سرعت کاهش می یابد ، همچنین تأیید می کند که آرایه میکرولن باعث کاهش کنتراست تصویربرداری شبکیه می شود ، به طوری که دیگر به منظور به دست آوردن حداکثر کنتراست ، و دستیابی به اثر مهار رشد محور چشم ، دیگر رشد نخواهد کرد. با تجزیه و تحلیل جدول 2 ، می توان دریافت که وقتی ارتفاع بردار راس میکرولن های زین ثابت باشد و حداکثر ارتفاع بردار به تدریج افزایش می یابد ، نقطه پراکندگی در حداکثر میدان دید خارج از محور افزایش می یابد و کنتراست مربوطه نیز کاهش می یابد.

همچنین می توان از شکل 3 مشاهده کرد که در حداکثر میدان دید خارج از محور ، هنگامی که فرکانس مکانی در محدوده 0 43lp/میلی متر است ، حداکثر ارتفاع بردار میکرولن های زین به تدریج افزایش می یابد ، متوسط ​​MTF سیستم لنز به تدریج کاهش می یابد ، و میانگین MTF در این فرکانس Spatiation 0. 0 5 ، که هنوز در منطقه ای است که چشم انسان می تواند تشخیص و تشخیص آن را تشخیص دهد [12]. از این رو ، فرکانس مکانی 1 ، 2 ، 3 ، 4 ، 5 ، 6 ، 7 ، 8 ، 9 ، 10 ، 20 ، 25 ، 40 ، 43lp/mm در فرکانس فضا 43lp/mm در فرکانس فضا میانگین داده های MTF با حداکثر ارتفاع بردار 2،4،6،8 و 10μm در جدول 3 ذکر شده است.

 

جدول 3. میانگین داده های MTF از میکرولنس های سطح زین با ارتفاع و فرکانس های بردار مختلف.

 

info-717-518

 

 

برای نشان دادن تأثیر حداکثر تنوع ارتفاع بردار میکرولن ها بر کنتراست شبکیه ، رگرسیون چند خطی در داده های موجود در جدول 3 با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. در محدوده فرکانس مکانی {1}}} 43lp/mm ، حداکثر ارتفاع بردار H و فرکانس مکانی F از میکرولنهای سطح زین به عنوان متغیرهای مستقل استفاده می شود و میانگین مقدار MTF تحت هر مقدار ارتفاع بردار برای تعیین معادله استفاده می شود. نتایج تجزیه و تحلیل رگرسیون غیرخطی چندگانه در جدول 4 نشان داده شده است.

 

 

جدول 4. نتایج تجزیه و تحلیل رگرسیون غیرخطی چندگانه.

 

info-770-233

 

بر اساس داده های موجود در جدول 4 ، فرمول تجربی حداکثر ارتفاع بردار میکرولن های زین و میانگین MTF در فرکانس مکانی مشخص شده ایجاد شده است:

 

info-707-51

طبق جدول 4 و فرمول (1) ، می توان دریافت که ضریب همبستگی منحنی اتصالات برای داده های واقعی 0. 939 است ، و مقدار بیشتر از {4}}. 9 است ، که نشان می دهد که اثر مناسب منحنی بهتر است. در عین حال ، از فرمول تجربی (1) ، می توان دریافت که وقتی یک فرکانس مکانی در محدوده {7}}}} 43lp / mm انتخاب شود ، حداکثر ارتفاع بردار میکرولنهای سطح زین بر میانگین مقدار MTF در این فرکانس مکانی تأثیر می گذارد. هنگامی که حداکثر ارتفاع بردار بزرگتر باشد ، میانگین مقدار MTF کوچکتر است ، یعنی کنتراست شبکیه پایین تر است. مشاهده می شود که تحت حداکثر میدان دید خارج از محور در این محدوده فرکانس ، حداکثر ارتفاع بردار دارای همبستگی منفی غیرخطی با میانگین مقدار MTF در یک فرکانس مکانی خاص است ، یعنی در حداکثر میدان دید خارج از محور ، حداکثر ارتفاع بردار از میکرولن ها با کنتراست شبکیه همبستگی منفی دارد. در میان آنها ، در محدوده فرکانس {11}}} ~ 15lp/mm ، MTF سریعتر کاهش می یابد و در عین حال ، MTF به آرامی کاهش می یابد. رابطه کمی بین پارامترهای ساختاری میکرولن های زین و میانگین مقدار MTF مبنایی را برای طراحی بهتر عینک بر اساس کاهش کنتراست برای بهبود تأثیر پیشگیری و کنترل نزدیک بینی فراهم می کند و ممکن است محصولات جدید پیشگیری و کنترل نزدیک بینی را برای اپتومتریستها فراهم کند.

 

به منظور مقایسه اثرات تصویربرداری زین و لنزهای آرایه ریزساختار کروی در شرایط نرخ نرخ عبور نسبتاً نزدیک ، لنزهای آرایه ریزساختار زین با یک وکتور vertex از {{0}. 9μm و حداکثر ارتفاع وکتور از 1μm و با استفاده از آرایه میکروس ترکتور کروی با یک رک آرایه آرایه ای از آرایه های کروی در حداکثر میدان دید خارج از محور و فرکانس مکانی مشخص شده (10lp / mm) ، آنها با میانگین مقدار MTF آینه مادر مقایسه می شوند. نتایج تجزیه و تحلیل در جدول 5 نشان داده شده است. می توان دریافت که در شبیه سازی دو لیوان ، نور همه به صفحه تصویر نمی رسد و از بین رفتن نور عینک های آرایه ریزساختار کروی بیشتر است. ثانیا ، در مقایسه با لنز مادر ، میانگین MTF دو لیوان به طور قابل توجهی کاهش می یابد و میانگین MTF سطح زین از سطح کروی پایین تر است. این نشان می دهد که در مورد از دست دادن نور نسبتاً کوچک ، سطح زین در کاهش کنتراست شبکیه بهتر از سطح کروی است که برای مهار رشد محور چشم مساعدتر است.

 

جدول 5. MTF و میزان عبور نور سیستم لنز چشم.

 

info-824-128

 

5. نتیجه گیری

شیشه های آرایه ریزساختار شکل زین بر اساس اصل کنتراست از میکرولن ها برای پراکندگی نور حادثه استفاده می کنند و از این طریق تحریک نور حادثه به حاشیه شبکیه را کاهش داده و کنتراست شبکیه را تا حد زیادی کاهش می دهد. At the same time, by quantifying the relationship between the microstructure parameters of the saddle surface and the contrast signal, it is found that under the maximum off-axis field of view, when a certain frequency is selected in the spatial frequency range of 0~43lp/mm, the maximum vector height of the microlens and the MTF average value of the mirror-eye system show a nonlinear negative correlation relationship, that در این شرایط ، حداکثر ارتفاع بردار میکرولن ها و کنتراست تصویربرداری شبکیه یک رابطه همبستگی منفی غیرخطی نشان می دهد. این رابطه کمی پایه ای برای طراحی کنترل دقیق تر تنظیم کنتراست عینک های کنترل پیشگیری و کنترل نزدیک بینی را فراهم می کند ، و می توان از محصولات پیشگیری و کنترل تقریباً عملکردی و عملکردی عملکردی جدید و بهتر استفاده کرد. با مقایسه با ریزساختار کروی تحت شرایط کم شدن نور کم ، مشخص می شود که ریزساختار سطح زین در تضعیف کنتراست شبکیه مهمتر است ، که برای کندتر شدن پیشرفت نزدیک بینی مفید است.

 

منابع

 

[1] گزارش بصری جهانی. ژنو: سازمان بهداشت جهانی. 2 {5}} 20 ، توافق نامه مجوز: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. پروک از SPIE VOL. 13254 132541 p -6

[2] هولدن BA ، و همکاران. شیوع جهانی نزدیک بینی و نزدیک بینی و روند زمانی از سال 2000 تا 2050 [j]. Ophthalmology ، 2016 ، 123 (5): {6}}.

[3] مورگان IG ، Matsui KO ، و Saw Sm. نزدیک بینی [j]. Lancet ، 2012 ، 379 (9827): {{4}.

[4] Walline JJ ، et al. مداخلات برای کند شدن پیشرفت نزدیک بینی در کودکان [J]. پایگاه داده Cochrane Syst Rev ، 2011 (12): CD004916.

[5] Feng Jiaojiao ، Song Jike ، Bi Hongsheng. پیشرفت تحقیق در مکانیسم تنظیم شبکیه از نزدیک بینی محرومیت از شکل [J]. پیشرفت اخیر در چشم پزشکی ، 2023 ، 43 (09): {4}.

[6] Brown DM ، Mazade R ، Clarkson-Townsend D ، et al. مسیرهای نامزد برای شبکیه به سیگنالینگ اسکلر در رشد چشم انکسار [J]. Exp Eye Res ، 2022 ، 219: 109071.

[7] Logan NS ، Radhakrishnan H ، Cruickshank FE ، et al. اسکان IMI و دید دو چشمی در توسعه و پیشرفت نزدیک بینی [J]. سرمایه گذاری Ophthalmol vis Sci. 2021 ؛ 62 (5): 4.

[8] Chakraborty R ، Ostrin LA ، Benavente-Perez A ، et al. مکانیسم های نوری تنظیم مجدد Emmetropisation و RRORS ERR: شواهدی از مدل های حیوانات [J]. Clin Exp Optom ، 2020 ، 103 (1): {{5}.

[9] Huang J ، Hung LF ، Smith E L. اثرات فرسایش Foveal بر الگوی خطاهای انکسار محیطی در میمون های طبیعی و کم تحرک Rhesus (Macaca Mulatta) [J]. چشم چشمی و علمی بصری ، 2011 ، 52 (9): {6}.

[10] Neitz M ، Wagner-Schuman M ، Rowlan JS ، et al. بینش از هاپلوتیپ ژن opnilw در علت و پیشگیری از نزدیک بینی [J]. ژن (بازل) ، 2022 ، 13 (6): 942.

[11] Zeng Chunmei ، Hou Jialing ، Yu Haomo ، et al. یک لنز عینک ریزساختار و روش طراحی آن [P]. ZL202311219214.3.

[12] Zhang Yimo Applied Optics [M] Press Electronic Press ، 2015: {{2}.